و در آيه ۲۷ ميگويد: "پس خدا آدم را به صورت خود آفريد."
ما در ادامه اين آيات در پيدايش باب ۲ آيه ۷ ميخوانيم که: "خداوند خدا پس آدم را از خاک برسرشت و در بينی وی روح حيات دميد، و آدم نفس زنده شد."
چيز جالب در اينجاست،
در اينجاست که ما ميتونيم تثليث بودن خداوند را درک کنيم، زيرا در آيه ۷ ميگويد، خداوند آدم را از خاک برسرشت، يعنی به او جسم داد، و بعد ميبينيم که ميگويد، در بينی وی روح حيات دميد، يعنی به او روح داد، و در آخر ميبينم که ميگويد و آدم نفس زنده شد، يعنی خداوند به او جان داد.
حال، هر انسان دارای روح و جان وجسم است، آيا اين بر اين معناست که يک انسان ۳ نفر است؟
هرگز.
ما همچنين ميتوانيم مسئله تثيلث را با مثالهای ديگر درک کنيم.
مثلاً، به تخم مرغ نگاه کنيد، يک تخم مرغ شامل پوست، سفيدهٔ تخم مرغ و زردهٔ تخم مرغ، ميباشد، اما آيا حال که تخم مرغ از ۳ بخش برخوردار است، آن ۳ تخم مرغ ميشود؟
ای عزيزان اين را فراموش نکنيد که خداوند مسيح در يوحنا ۱۰ آيه ۳۰ ميگويد: "من و پدر يکی هستيم."
ای عزيزان خداوند، کسانی را که به سمت او آمده اند و ميآيند را فرزند خود ميخواند و به آنها وعدهٔ حيات جاودان را ميدهد.
ما در کتاب مقدس، در يوحنا باب ۳ آيات ۱۶ و ۱۷ اين وعده عظيم را ميبينيم.
يوحنا ۳ آيه ۱۶:
زيرا خدا جهان را آنقدر محبت کرد که يگانه فرزند خود را فرستاد تا هرکه به او ايمان آورد هلاک نگردد، بلکه حيات جاودان يابد. زيرا خدا پسر را به جهان نفرستاد تا جهانيان را محکوم کند، بلکه فرستاد تا به واسطهٔ او نجات يابند.

