همه ما اطلاعات زیادی درباره راه ها و مسیرها داریم. مثلا میدانیم كه بعضی از راهها بلند، بعضی ها كوتاه، بعضی ها پهن و بزرگ و بعضی ها تنگ وباریك هستند.
در متی: باب ۷ آیه ۱۳ و ۱۴، عیسی دقت ما را به یك راه پهن و همچنین یك راه تنگ وباریك جلب میكند.
متی: باب ۷ آیه ۱۳ و ۱۴
از در تنگ داخل شويد، زيرا فراخ است آن در و عريض است آن راه که به هلاکت منتهی ميشود و داخل شوندگان آن بسيارند.
اما تنگ است آن در و سخت است آن راه که به حيات منتهی ميشود، و يابندگان آن کمند.
راه پهن وبزرگ ما را مستقیم به طرف مهل عذاب یعنی جهنم هدایت میكند، عیسی میگوید خیلی ها در این مسیر راه خواهند رفت، اما عیسی همچنین میگوید راه تنگ و باریك، راه بهشت وزندگی ابدی است وتعداد كمی در آن راه خواهند رفت.
حال ما كدام راه را باید انتخاب كنیم؟ جواب این سوال را خود كتاب مقدس داده است. در رومیان باب ۳ آیه ۲۳میگوید: زیرا همه گناه كرده اند و هیچكس به آن كمال مطلوب و پرجلالی كه خداوند انتظار دارد نرسیده است.
پس این نشان میدهد كه ما داریم در راه پهن و بزرگ راه میریم چون ما همه گناهكاریم، مثلا گناهان خود من در یك روز قابل شمردن نیست و طبق كتاب مقدس در رومیان باب ۶ آیه ۲۳: هركه گناه كند تنها دستمزدی كه خواهد یافت مرگ است.
حالا، ما یك حق انتخاب داریم؛ پولس میگوید ما میتونیم راه باریك را پیدا كنیم و مسیرش را به ما در رومیان باب ۱۰ آیه ۹ نشان میده. در واقع اگر انسان با زبان خود نزد دیگران اقرار كند كه عیسی مسیح خداوند اوست و در قلب خود ایمان داسته باشد كه خدا او را پس از مرگ زنده كرده، نجات خواهد یافت.
میگوید ایمان باید در قلب ما باشد.
یك روز یكشنبه در یك كلیسای ۲ هزار نفره، ۲ نفر كه صورتشان را با ماسك پوشانده بودند آمدند و اصلحه های خودشان را طرف مردم گرفتند و گفتند: هركسی كه میخواد برای عیسی مسیح بمیرد از كلیسا بیرون نرود.از بین ۲ هزار نفر ۲۰ نفر باقی ماندند، بعد آنها ماسكهایشان را در آوردند و به شبان كلیسا گفتند: خوب؛ آدمهای دورو، را از كلیسایمان دور كردیم؛ حال برای کسانی که واقعا مسیح را دوست دارند میتوانید موعظه کنید.
حالا این انتخاب با ما هست كه راه پهن و بزرگ را انتخاب كنیم و یا تنگ وباریك. امیدوارم همه راه باریك را انتخاب كنند. برای راه تنگ وباریك فقط كافی است به گناهانمان نسبت به خداوند اعتراف كنیم و از عیسی مسیح كه جانش را روی صلیب داد كه گناه های ما را تمیز كند این هدیه را، كه بخشش گناهان ما است قبول كنیم.
نمیدانم چرا برای ما آنقدر آسان است كه وقتی روزنامه میخوانیم چیزهایی كه در آن نوشته شده را سریع باور كنیم اما نیتوانیم كلام خدا را که در كتاب مقدس است باور كنیم و یا وقتی یك جك جدید در میاید دو روز نمیشود كه در سراسر كشور پخش میشود اما كلام خدا هنوز خوب و کافی پخش نمیشود. همه ما میخواهیم به بهشت برویم اما آنطوری كه خدا از ما در كتاب مقدس میخواهد عمل نمیكنیم.
كلام خدا در رومیان میگوید: به همین سان فرشتگان خدا شادی میكنند از اینكه یك گناهكار توبه كند و بسوی خدا بازگردد.
در جنگ جهانی دوم وقتی یك كشیش به یكی از ژنرال ها مژده انجل را داد، او زانو زده گفت: خداوندا٬ اگر من جای تو بودم و تو جای من، من هیچ وقت گناهان تو را نمیبخشیدم، اما تو من را بخشیدی.
ای برادران و خواهران از فرصت استفاده کنيد و تا دير نشده به گناهان خود اعتراف کنيد و به مسيح خداوند ايمان آوريد.
خدا به شما بركت دهد.


