آيا در هنگام سختی ها و فشارات زندگی، خداوند را فراموش ميکنيد؟ يا اگر اتفاق

 بدی بر سرتان آید خداوند را متحم ميکنيد؟ و يا اينکه از او درخواست کمک ميکنيد؟

ما بايد به خاطر داشته باشيم، که در هر شرايطی که باشيم و هر اتفاقی که بر سرمان آيد، خداوند هميشه با ماست و ما را تنها نخواهد گذاشت. حتی لحظاتی که ما به او پشت ميکنيم، او هنوز با ماست و منتظر اين است که ما اعتراف کنيم.

خداوند در کلام خود به ما ميگويد که ما را هرگز ترک نخواهد کرد. .....

آيا فکر ميکنيد به بهشت خواهيد رفت؟

آيا راهی که منتهی به بهشت ميشود را ميدانيد؟

چند وقت پيش جايی شنيدم که تمامی اديان مانند پنجره هايی هستند که بشر را به سمت خداوند هدايت ميکنند، يعنی به عبارتی ديگر، چه فرقی ميکند اگر کسی مسيحی باشد يا مسلمان يا يهودی يا زردشت و يا غيره، زيرا به عقيده اين اشخاص تمامی اديان مانند پنجره هايی هستند که به سمت خداوند باز ميشود، و تنها ايمان داشتن به خداوند و کار نيک انجام دادن برای رفتن به بهشت کافی ميباشد. اما دوستان تنها ايمان به خدا، و انجام کار نيک و يا سعی بر انسان خوبی بودن ما را نزد خداوند عادل نخواهد شمرد........

ميخواهم با داستانی شروع کنم:

مردی بود ثروتمند که با مرگ چند قدمی فاصله داشت، و چون آدم خدا ترسی بود، قبل از مرگش با خداوند ملاقات کرد و  از خداوند خواهش کرد که يک مقدار بسيار کوچک از ارث دنيوی خودش را با خود به بهشت ببرد.

خداوند به او گفت، خوب اما  فقط  اجازه داری يک چمدان با خودت بياوری.

مرد چمدانی حاضر کرد و آن را پر از شمش طلا کرد، وقتی که او وفات کرد، در حالی که چمدان به دست به سمت دروازه بهشت میرفت، فرشته ای که دم در ايستاده بود به او گفت: متاسفم اما نميتوانيد چمدان را داخل ببريد.

مرد گفت: خداوند به من اجازه داده است......